Тæрегъæдгæнагæ зæрдиконд адтæй Къостайæн. Еу хатт Нарæй сахармæ Дзанайти Садулли хæццæ рацудæй. Еу минкъий ку рауадæнцæ, уæд сæбæл еу уосæ бузур хъæппæлти æма къуæхтæ дзабурти фембалдæй. Æ рагъи ба – фогити устур уаргъ. Къоста ’й ку фæууидта, уæд æ игъæлдзæгдзийнадæ æрбайсавдæй, æрмæтъæл æй æма исдзурдта:
– Цума кæд фæййервæздзæнæнцæ нæ хуæнхаг адæм аци гъезæмарæ цардæй?
Уоси ку баййафтонцæ, уæд Къоста бауорæдта бæх, исæвардта ин æ уаргъ, уæдта æ дзиппитæ разгилдта, æма имæ ци фæстаг фондз соми адтæй, уони ин балæвар кодта, дæхецæн, дан, си ести балхæнæ, зæгъгæ.