Аци коллаж исаразунæн пайдагонд æрцудæй ХАЙТИ Ибрагими конд скульптурæ «Кермен»-æй æма социалон хизæгтæй ист къарæй.

Иристони хестæрæй-кæстæрæй Тлаттати Кермени ка нæ зонуй, уæхæн, æвæдзи, нæ разиндзæнæй. Адæм ибæл ци берæ зартæ æма таурæхътæ исфæлдистонцæ, уонæй æй зонæн, куд мæгур фæллойнæгæнæг дзилли сæрбæлдзорæг, сæ барти фæдбæл æдæрсгæ тохгæнæг… Фал… Нæ рагфидтæлтæ хумæтæги нæ зæгъиуонцæ: «Хуæрзгæнæг хуарз нæ еруй…» Керменæн багъæуаги ба æхе багъæуайгæнæг нæ фæцæй… Адæм сæмæ фæххæран уодзæнæнцæ, зæгъгæ, уомæй  нæ тæрсгæй, сæ цъаммар миуæ бакодтонцæ, æ бабун кæнунмæ ка бæлдтæй, æ еци тогмондаг æзнæгтæ. Адæм Кермени фæсмæрдæ ма бæргæ балæдæрдтæнцæ, е син ци адтæй æма цæмæй фенæхай æнцæ…

Бæргæ ма фæсмонтæ кодтонцæ. Номдзуд таурæхъгæнæг Санати Уарий (1884-1968) уацау «Кермен»-æн Цæгат Иристони адæмон поэт Плити Грис ци раздзурд ниффинста, уоми уотæ имиста: «Уæхæн хабар кодтонцæ  Хъобани зæрæндтæ: Хазби (нæ адæми сæребари сæрбæлтау æхсаргин тохгæнæг. – Ред.) æ минкъий къуари хæццæ æ фæстаг хъазауат тохи ку бацудæй инæлар Абхазови æфсади нихмæ, æ тæккæ зиндæр уавæри ку бахаудтæй, уæд е ’мбæлттæй кадæр уотæ нигъгъæр кодта: «Гъæйтт, Кермен, дæу ку мардтан, уæд нæхуæдтæ дæр ку  фесавдайанæ! Нур нин ду ку уайсæ, уæд уотæ æгудзæг уавæри нæ бахаудтайанæ…»

Абони нæ газети (5-6-аг фæрстæбæл) мухур кæнæн Санати Уарий уацау «Кермен». Уой дæр уомæ гæсгæ, æма абониккон цардарæзти æзнæтдзийнæдти нæ бæргæ æхсицгонæй гъæуй номдзуд Кермени хузæн лæгтæ, кæцитæ адæмæн исуиуонцæ сæрбонстæ. Æцæг, æгириддæр нæ некæми гъæунцæ аллихузон хилæкъахгутæ æма нæ цардиуагæ æзмæнтгутæ, гъæунцæ нæ дзилли сæхе зунд æма рауонциуондзийнадæй архайунмæ разæнгардгæнæг раздзæугутæ… Гъе уомæ гæсгæ ’й нæ загъд дæр: «Кæми нин дæ, нæ Кермен, кæми?..»