Базæронд æй лæг. Æ иуæнгтæ нæбал кæсунцæ æ коммæ, æ сæр исхъел кæнун æ бон нæбал æй. Хуссуй уæлгоммæ æ хуссæни. Æ сæрмæ, æ алливарс хæлауртæ сæ тунтæ ивазунцæ. Хъордарæг сæ нæййес. Зæронди не ’ндавунцæ. Уæззау гъудитæ æ сæри разелæ-базелæ кæнунцæ, æма æ зæрдæ нецæбæл бал цийнæ кæнуй.

Еци рæстæги имæ дуар кадæр æрбахуаста.

– Ка дæ? – асуст гъæлæсæй рагъæр кодта лæг.

– Де ’ригон бæнтти уарзондзийнадæ! Бауадзæ мæ, æма дин дæ тог искосун кæнон.

– Цæмæн раздахтæ? Ду мæ нæбал æндавис. Раздæхæ фæстæмæ, кæцæй æрбацудтæ, уордæмæ.

Раздахтæй уарзондзийнадæ, æма бабæй еу цубур рæстæги фæсте æрбайгъустæй дуари къурцц-къурцц.

– Ка дæ? Ци дæ гъæуй?

– Дæ раздæри есбон. Фæййагъаз кæнунмæ дæмæ фæззиндтæн.

– Дæ сæр мæ нæбал гъæуй. Нецибал мин фæййагъаз уодзæнæ. Алци дæ бон нæй! Цо фæстæмæ!

Ниссабур æй зæронди къæс, фал бабæй дуар кадæр æрбахуаста?

– Æз дæ раздæри æнæнездзийнадæ дæн. Бауадзæ мæ, æма дæ дæ къæхтæбæл ислæуун кæнон.

– Медæмæ, медæмæ! – бацийнæ ибæл кодта лæг, æма æ цæсгони æнцъулдтæ фæйнердæмæ рацудæнцæ.

Æнæнездзийнади хæццæ рохси цъирт никкастæй æ зæрдæмæ, æ иуæнгтæ ба базмалдæнцæ, фæффедардæр æй æ сæри хъанз. Æма бабæй имæ æрцудæй цæрун, косуни хъаурæ. Æрæздахтæнцæ имæ мулк æма уарзондзийнадæ дæр.

Æвæдзи, адæймаги царди алицидæр æнцойнæ кæнуй æнæнездзийнадæбæл.